มาต่อกันแล้วสำหรับฟิคนี้นะฮะ

เนื่องจากตอนที่ 1 มันยาวมาก เลยตัดตอนแบ่งครึ่งมาให้

ก็ไม่รู้ว่าจะชอบกันมั้ย แต่ก็เป็นความสุขเล็กๆ น้อยๆ ของแก้มอะเนอะ

ช่วงนี้เพื่อนแก้มหลายคนแต่งนิยาย แต่งฟิค

ถ้าเป็นไปได้ จะลองขอเขามาลงในบลอกนี้ดู

เพื่อแบ่งเพื่อนๆ เอ็กทีนอ่านกันอะนะ

อ้ะๆ ไม่พูดมากดีกว่าเนอะ ถ้าใครมีอะไรอยากติติงฟิคก็เม้นต์ที่บลอกนี้ไว้

หรือจะไปเม้นต์บอกอีกทีที่ http://mogure.exteen.com ก็ได้คับผม

.

.

Chapter 1.2

.

ไม่นานนักทั้งคู่ก็มายืนอยู่ที่ลานจอดรถของห้างฯ ดังในเกาหลี

ด้วยปอร์เช่สีดำไซส์ยุโรปราคา 2 ล้านดอลล่าร์กว่าๆ ยุนโฮพาฮีโร่เข้าไปในตัวห้างฯ

เพื่อหลีกเลี่ยงอากาศภายนอกที่ร้อนแสนร้อน จนทำให้ฮีโร่เหงื่อเริ่มตก

เอาละ นายอยากไปไหนก่อนหรือเปล่า ยุนโฮเอ่ยทำลายความเงียบขึ้น

ฮีโร่มองยุนโฮที่สวมแว่นกันแดดสีดำจนดูตลกซึ่งก็ไม่ต่างจากเขา

ที่ต้องสวมแว่นกรอบหนาเตอะ เพื่อพรางตัวไม่ให้แฟนคลับรู้เข้า

แล้วนายคิดว่าฉันอยากไปไหนก่อนละ ฮีโร่ย้อน ยุนโฮทำท่านึกอยู่นาน

ร้านเบเกอรี่ใช่มั้ยละ นายชอบซื้อเบเกอรี่จากร้านนี้และไปนั่งทานอยู่บ่อยๆ ด้วยใช่มั้ย

ยุนโฮเอ่ยอย่างรู้ใจ ฮีโร่ยิ้มๆ ให้กับความคิดของฮีโร่ที่ตรงกับในใจของเขา สมแล้วที่คบกันมานาน

งั้นก็ไปสิ ฮีโร่เอ่ยเบาๆ ขณะเดินเคียงข้างยุนโฮ ร่างสูงกับร่างเล็กแสนบอบบาง

ดูไกลๆ เหมือนกับคู่หญิงชายที่ออกมาเดทด้วยกันตามประสาวัยรุ่น แต่ความจริงเป็น

คู่รักชายกับชายที่ทุกคนต่างรู้จักดี หากว่าทุกคนรู้ความจริงจะรู้สึกยังไงมั่งน้า....

ระหว่างที่ฮีโร่คิดไปคิดมา ก็ถูกยุนโฮสะกิดไหล่เบาๆ เป็นเชิงบอกว่าถึงที่หมาย

ของเขาทั้งสอง เมื่อฮีโร่เงยหน้าขึ้นไปพบป้ายไม้สไตล์อังกฤษคันทรี่

มีตัวหนังสือเป็นภาษาฝรั่งเศสซึ่งเขาและยุนโฮเองอ่านไม่ออก แต่ร้านนี้มีชื่อเกาหลี

ออกมามีความหมายว่า ฝาแฝดกิมจิ ซึ่งดูแล้วเป็นชื่อที่ตลก แต่รสชาติของขนมปัง

สูตรเด็ดของร้านนั้นสมกับชื่อร้านจริงๆ เพราะเป็นขนมปังที่แปลกมีรสคล้ายกิมจิ

เหมือนกับได้กินกิมจิจริงๆ

ยุนโฮเดินนำฮีโร่เข้าไปในร้านซึ่งตกแต่งอย่างดี ได้กลิ่นเนยหอมกรุ่น

ตั้งแต่ก้าวเข้ามาในร้าน มีตู้โชว์ขนมปังหลากหลาย ทั้งขนมปังฝรั่งเศสต้นตำรับ

แบบประยุกต์และอื่นๆ นัยน์ตาสีดำจับจ้องขนมปังหลากชนิดที่อยู่ตรงหน้า

กลิ่นหอมยั่วยวนจนแทบอดใจไม่ไหว ไม่ต่างยุนโฮที่ยืนจ้องแยมโรล

และพายข้าวโพดจนเอนไซม์อะไมเลสแทบจะเอ่อล้น

ว่าไง เจอชิ้นไหนถูกใจบ้างหรือยัง ฮีโร่ตัดสินใจเดินมาถามยุนโฮเผื่อจะได้ความคิดที่ดี

นายเห็นฉันจ้องอะไรละ น่ากินชะมัดเลยอ่ะ ขนมร้านนี้ฉันเลือกไม่ถูกเลยนะเนี่ย ยุนโฮบ่น

ถ้างั้นเราก็ซื้อไปเยอะๆ เลยสิ เอาไปฝากพวกเซีย พวกแมกซ์ด้วย ฮีโร่แนะ

ขอแค่เซียคนเดียวได้มั้ย ฉันยังโมโหสองคู่หูนั่นไม่หายเลย ยุนโฮหน้ามุ่ย

ยุนโฮ..... ฮีโร่เอ่ยเสียงแข็งเป็นเชิงปราม ยุนโฮจึงต้องจำยอม

ได้ๆ จะซื้อไปฝากสองตัวนั้นก็ได้ ว่าแต่จะเอาอะไรดีละ ยุนโฮเอ่ยถามทั้งๆ ที่ยังหน้ามุ่ยอยู่

ว่าแต่ว่าพวกนั้นชอบอะไรบ้างละ ฉันไม่รู้นะ ฮีโร่เอ่ย ยุนโฮจึงคว้ามือถือของตัวเอง

ขึ้นมาก่อนจะกดเบอร์โทรศัพท์แล้วโทรออก

โทรหาใครเหรอ ฮีโร่ถาม

โทรหาเซียน่ะสิ จะถามว่าเย็นนี้พวกนั้นรวมตัวกันที่ไหน ฉันขี้เกียจขับรถ

เอาขนมไปให้มันถึงบ้าน ยุนโฮเอ่ยก่อนจะฟังสัญญาณโทรศัพท์

และดูเหมือนเซียจะรับโทรศัพท์แล้วด้วย

ยุนโฮ มีอะไรเหรอ เสียงใสๆ ของเซียดังขึ้น โดยมีเสียงโหวกเหวก

ของคนคนที่ยุนโฮเพิ่งจะเอาขวดน้ำขว้างหัวดังขึ้น

เย็นนี้พวกนายรวมกันตัวกันที่ไหนหรือเปล่า ยุนโฮเริ่มถาม

ด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเนื่องจากฟังเสียงเซียไม่ค่อยชัด จนรู้สึกอยากจะ

ฆ่าสองตัวมารที่โหวกเหวกอยู่ข้างเซีย

อ๋อ พวกนั้นมารวมตัวกันที่คอนโดของฉันแล้วละ ทำไมเหรอ?

ฉันกะว่าจะร่วมด้วย เดี๋ยวฉันซื้อขนมไปฝาก ยุนโฮเอ่ย

อะไรนะ นี่นายคิดถึงเพื่อนด้วยเหรอวะ เสียงมิกกี้หนึ่งในสองตัวมารดังแทรกขึ้น

จะเอาไม่เอาวะ ยุนโฮถามอย่างหมดความอดทน

เอาๆ เร็วๆ ด้วยละกัน อย่ามัวแต่จีบกันละ มิกกี้เอ่ยตามด้วยเสียงหัวเราะของแมกซ์

ยุนโฮรีบกดตัดสายด้วยท่าทีโมโห

.

นี่ ฉันว่าเราซื้อเยอะไปหรือเปล่าเนี่ย? ยุนโฮเอ่ย ฮีโร่หันมามอง

ทำไมถึงคิดอย่างนั้นล่ะ ฮีโร่ถามก่อนจะเหลือบมองในมือของยุนโฮ

ซึ่งถือถุงใส่ขนมปังใบโตสองสามถุง

ก็มันหนักนี่นา ขอเอาไปเก็บที่รถก่อนได้มั้ยอ่ะ? ยุนโฮบ่น

อืม ถ้างั้นฉันรอหน้าห้องน้ำตรงนี้นะ ฮีโร่เอ่ย ยุนโฮพยักหน้าก่อนจะเอาถุงในมือ

ไปเก็บไว้ในรถอย่างเหนื่อยล้า ก่อนจะหันไปมองรอบๆ ตัว รู้สึกได้ว่าที่จอดรถนั้น

ดูมืดสนิทหรือเป็นเพราะเขาใส่แว่นกันแดดสีดำ เลยดูมืด

กรี๊ด ยุนโฮดงบังชินกิจริงๆ ด้วย เสียงสาวๆ กลุ่มใหญ่ดังขึ้นเบื้องหลัง

ทำเอายุนโฮสะดุ้งเฮือกก่อนจะหันหลังไปมองอย่างกล้าๆ กลัวๆ

ร่างของสาวสวยที่เป็นกลุ่มแฟนคลับของเขายืนออกันเป็นประมาณสิบกว่าคน

ยุนโฮฝืนยิ้มๆ ก่อนพยายามบ่ายเบี่ยงเดินหนี

พี่ยุนโฮขา.... ขอลายเซ็นหน่อยสิคะ เสียงหวานของสาวๆ เอ่ยอ้อนวอน

พลางยื่นสมุดโน้ตให้ ซึ่งเท่าๆ ที่ยุนโฮมองในสมุดโน้ตนั้นมีข้อความที่เขียน

เกี่ยวกับเขาทั้งสิ้น ท่าทางจะเป็นแฟนตัวยง ไม่ใช่สิ แฟนพันธุ์แท้เลยละ

เห็นมีบอกด้วยว่าเขาชอบกินกิมจิ ไปรู้มาจากไหนกันนะ

เอ่อ ได้ครับผม ทีละคนนะ ยุนโฮเอ่ยก่อนจะรับปากกาหมึกซึม

จากแฟนคลับมาเขียนลายเซ็นแจกให้ สาวยิ่งกรี๊ดกร๊าดชอบใจกันใหญ่

คนที่เดินผ่านไปมาเริ่มเหลือบหันมามอง

ขอบคุณนะคะ แหม ออกมาหนีเที่ยวคนเดียวแบบนี้ คนอื่นๆ ไปไหนหมดละคะ

แฟนคลับคนหนึ่งถาม (เธอใส่ชุดสีม่วงซะด้วย เหอๆ)

เย็นเรามีนัดไปรวมกันเพื่อฉลองนะครับ มีทั้งเซีย มิกกี้ แมกซ์ ผม

แล้วก็ฮีโร่ด้วย ยุนโฮเอ่ย แฟนคลับพยักหน้าหงึกหงัก

แล้วอย่าไปบอกใครนะครับ สัญญานะ ยุนโฮเริ่มเข้าสู่กลยุทธ์มัดใจแฟนคลับ

นั่นคือการอ้อนวอนด้วยสายตาเว้าวอนและท่าที่ดูน่ารัก

ถ้างั้นต้องหอมแก้มพวกเราคนละทีเป็นการแลกเปลี่ยน หนึ่งในแฟนคลับเสนอ

ทุกคนต่างเออออ ยุนโฮยิ้มๆ แต่ทำไงได้ เพื่อเอาใจแฟนคลับ

ยอมหอมแก้มสาวๆ คนละที สาวๆ ต่างดีใจจนแทบจะลงไป

นอนละลายอยู่กลางลานจอดรถอย่างบ้าคลั่ง

นี่นายให้รอนายตั้งนาน แล้วนายมาขลุกอยู่กับแฟนคลับนี่เอง ฮีโร่โวยมาแต่ไกล

ยุนโฮยักไหล่เป็นเชิงว่าช่วยไม่ได้ ฮีโร่ยิ่งหน้ามุ่ยขึ้นไปอีก

นี่ใครเหรอคะ น้องชายเหรอ? แฟนคลับถาม เนื่องจากในตอนนั้น

ฮีโร่ใส่กรอบแว่นหนาเตอะ แล้วยีผมจนฟูดูไม่ออกเลยว่าเป็นใคร ยุนโฮดึงแว่นฮีโร่ออกเบาๆ

นี่ฮีโร่ แจ จุงไง เผอิญว่ามาด้วยกันน่ะ ยุนโฮอธิบาย เหล่าแฟนคลับดูเหมือนจะตะลึงงัน

สวัสดีครับ ฮีโร่ยิ้มทักทายพลางลูบผมให้เรียบลงเหมือนเดิม

พี่ฮีโร่นี่เอง มากับพี่ยุนโฮไม่กลัวเป็นข่าวเหรอคะ

ก็แหม....มันไม่ใช่ความจริงแล้วจะกลัวทำไมละครับ ฮีโร่เอ่ยบังหน้า ทั้งที่จริงๆ แล้ว

เขาเองก็อยากจะบอกชัดๆ ว่าไม่กลัวเพราะเป็นเรื่องจริง แต่ทำไงได้

เขามีภาระอื่นๆ อีกมากที่ไม่สมควรพูดเรื่องนี้

ผมจะไปแล้วนะครับ เผอิญนัดเซีย แมกซ์แล้วก็มิกกี้ไว้ เดี๋ยวจะสาย

ยุนโฮเอ่ย ขณะที่ฮีโร่ขึ้นไปนั่งรอในรถเรียบร้อยแล้ว

และยุนโฮเองก็จะเข้าไปในรถตาม

พี่ยุนโฮคะ เสียงหวานๆ ขัดจังหวะของยุนโฮพอดี

ยุนโฮหันมามองสาวน้อยหุ่นเซ็กซี่รู้สึกว่าเธอคนนี้จะเป็นประธานแฟนคลับยุนโฮประจำเกาหลีด้วย

ครับผม? ยุนโฮเอ่ย มือเรียวยาวของหญิงสาวตรงหน้าคว้าปกเสื้อเชิ้ต

ของยุนโฮเอาไว้ ก่อนจะประกบริมฝีปากของเธอลงบนริมฝีปากอุ่นของยุนโฮ

โดยไม่ได้ตั้งตัว ยุนโฮหน้าร้อนผ่าวอย่างบอกไม่ถูก นี่เป็นครั้งแรกที่มีผู้หญิงจูบเขา

โดยที่ฮีโร่เองได้แต่เชิดหน้าหนีด้วยอาการหึงสุดขีด

โชคดีนะคะ หญิงสาวเอ่ยอย่างเป็นกันเอง ยุนโฮได้แต่ยิ้มให้

ก่อนจะเข้าไปในรถ จัดแจงสตาร์ทรถแล้วขับบึ่งออกไปจากห้างฯ นั้นทันที

แฟนคลับนายเยอะดีนี่ ฮีโร่เปรยขึ้น ยุนโฮยิ้มๆ

ก็ดีไม่ใช่เหรอ ที่มีคนมาชื่นชอบ คลั่งไคล้เราน่ะ ยุนโฮเอ่ยอย่างดีใจ

นายชอบงั้นเหรอ? ฮีโร่ถามหน้าตาย แต่ยุนโฮไม่ได้มองหน้าฮีโร่แม้แต่น้อย

ชอบสิ นายไม่ชอบเหรอไง ยุนโฮถามกลับ แต่ไร้ซึ่งเสียงตอบรับ

ว่าแต่จะแวะซื้ออะไรเข้าไปทานอีกหรือเปล่า? ฉันจะได้แวะให้ ยุนโฮถามความเห็น

แล้วแต่นายสิ ถามฉันทำไม ฮีโร่พูดอย่างไม่ไยดี

ปกติฉันก็ถามนายทุกทีละน่า แล้ววันนี้เป็นอะไรไป

โกรธฉันที่ฉันรีบบ่ายเบี่ยงกลับมาก่อนเหรอ? ยุนโฮถาม

แต่ก็ไร้เสียงตอบรับ ยุนโฮจึงหันไปหาชายคนรัก

ไม่ต้องมามองฉันเลย จะขับรถก็รีบขับ ฮีโร่พูดโดยไม่มองหน้ายุนโฮ

ยุนโฮจึงได้จำใจขับรถต่อไปจนถึงคอนโดตึกระฟ้าสุดหรูใจกลางเมือง

แล้วขนของขึ้นลิฟต์ไปยังชั้น 5 ที่หมายคือห้องหมายเลข 279

นิ้วเรียวยาวของฮีโร่กดกริ่งข้างประตูห้อง ไม่นานประตูก็ถูกเปิดออก

โดยชายหนุ่มหน้าหวานคนหนึ่ง

อ้าว ฮีโร่ ยุนโฮ เข้ามาก่อนสิ เซียผู้เปิดประตูเอ่ยก่อนจะเข้าไปช่วยยุนโฮถือของ

เมื่อวางของลงบนโต๊ะอาหารแล้ว ถึงสังเกตได้ว่าสีหน้าของสองคนนี้ดูบึ้งตึงอย่างบอกไม่ถูก

ไงพวก เดทกันเสร็จแล้วเหรอ มิกกี้จอมปากเสียแซว

ยุนโฮยังคงนิ่งก่อนจะทิ้งตัวลงบนโซฟา

ดูสิๆ ทำนิ่งด้วย แสดงว่าเหนื่อยกันมากสิเนี่ย แมกซ์เสริม ก่อนที่แมกซ์และมิกกี้

จะโดนไม้นวดแป้งที่เซียขว้างมาปะทะเข้ากับศีรษะอย่างจัง

หุบปากซะทีเถอะน่า พวกนาย เซียโวยก่อนจะหันไปชงกาแฟ

ดื่มยามบ่าย ฮีโร่เดินมานั่งที่เก้าอี้นวมข้างๆ ยุนโฮ ก่อนจะเหลือบมองยุนโฮและเชิดหน้าหนี

อะไรกัน พวกพี่ๆ งอนอะไรกันมาเนี่ย แมกซ์เอ่ย

ว่าแต่ปากนายทำไมดูแดงๆ ชอบกลวะ มิกกี้เอ่ยก่อนจะลุกขึ้นมาจ้องหน้ายุนโฮ

อ้อ รอยลิปสติกนี่นา ไปจูบกับสาวที่ไหนมาละสิ ฮีโร่ถึงได้หึง มาฉันช่วยลบให้ มิกกี้เอ่ยพลางก้มหน้าลง ปลายลิ้นของมิกกี้หมายจะโลมเลียริมฝีปากของยุนโฮ แต่กลับเจอฝ่ามือพิฆาตเสียก่อน

นายคิดจะทำอะไรของนายไม่ทราบ ยุนโฮน่ะ ของฉัน ฮีโร่เอ่ยอย่างโมโห

มิกกี้ที่โดนตบจนหงายหลังไปนอนทับแมกซ์นั้น ได้ถูกแมกซ์ช่วยซ้ำเติมโดยการ

คว้าไม้นวดแป้งที่โดนเซียขว้างหัวมาเคาะหัวมิกกี้อีกทีหนึ่ง

เฮ้ย ทำอะไรน่ะ เจ็บนะโว้ย มิกกี้โวย

พี่นั่นแหละทำอะไร พี่ฮีโร่ฉุนแล้วไม่เห็นเหรอไง แมกซ์โวยกลับ

ร่างบางของฮีโร่นั่งลงบนตักนุ่มของยุนโฮ อ้อมแขนแข็งแรงของยุนโฮ

ได้โอบเอวบางของชายคนรักอย่างเสน่หา หลังของฮีโร่พิงลงไปซบกับแผ่นอกกว้างของยุนโฮ

ช่างเป็นภาพบาดตาบาดใจสำหรับอีกสามคนข้างๆ

โดยเฉพาะเซีย คนที่แอบมีใจให้ยุนโฮลึกๆ คนนี้

โห จะหวานอะไรขนาดนั้น แมกซ์เอ่ยพลางทำท่าอาเจียนประชด

เมื่อกี้ยังงอนเชิดหน้าหนีอยู่เลย พอหึงฉันเข้าหน่อยละ แหมๆ อิจฉาโว้ย มิกกี้โวยอย่างบ้าคลั่ง

นัยน์ตาสีดำหันมาสบตายุนโฮอย่างท้าทาย รอยยิ้มเกิดขึ้นที่มุมปากของยุนโฮ

ริมฝีปากบางชมพูระเรื่อ ประทับลงบนใบหน้าของยุนโฮอย่างนุ่มนวล ใบหน้าของยุนโฮ

เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำราวกับผลเชอรี่โดยมีแมกซ์และมิกกี้คอยลุ้นอยู่

โห หน้าแดงเลยนะ พี่ยุนโฮ แมกซ์แซว ยุนโฮยิ้มๆ

หมอนี่มันหน้าแดงง่าย นี่แค่หอมแก้มนะ แล้วถ้าตอนมันมีเซ็กส์หน้าจะแดงแค่ไหนวะ

มิกกี้ปากเสียไม่เลิก จนยุนโฮต้องขว้างหมอนใส่

ถ้าแกไม่มีก็เงียบปากไปเลย ยุนโฮเอ่ยพลางทำหน้าตากวนประสาท

มิกกี้โมโหจนแทบจะลุกขึ้นเอาไม้นวดแป้งขว้างใส่หัวยุนโฮ แต่กลับโดน

แก้วพลาสติกใบเล็กที่เซียขว้างมาเข้าใส่หัวพอดี

เลิกทะเลาะกันได้แล้ว เซียตวาด มิกกี้นั่งซึม

เย็นนี้เราจะฉลองด้วยอะไรดีละ? เซียเอ่ยพลางหันไปหาฮีโร่ก่อนจะยิ้มให้

อันนี้แล้วแต่ยุนโฮละกัน แล้วพวกนายว่าไงละ? ฮีโร่เอ่ย

ก่อนจะหันไปสบตากับยุนโฮที่นั่งยิ้มแป้น

เฮ้ย ยุนโฮ วันนี้เป็นวันดีพวกเรามีโอกาสฉลองด้วยทั้งที ดื่มซะหน่อยเป็นไง มิกกี้ออกความเห็น

แมกซ์จอมยุก็รีบส่งเสริมตามหน้าที่และนิสัยทันที

นั่นสิ ดื่มซะหน่อยเพื่อความสนุกสนานไง แมกซ์ส่งเสริม ยุนโฮหันไป

ถามความเห็นจากเซีย แต่ดูเหมือนเซียก็เห็นด้วยไม่น้อย จึงได้พยักหน้าเป็นเชิงตกลงไปตามนี้

ว่าแต่ในตู้เย็นบ้านนายมีเบียร์เหลือมั่งหรือเปล่าน่ะ แมกซ์หันไปถามเซีย

มีเพียบเลย ฉันซื้อมาตุนไว้แต่ก็ดื่มไม่หมดสักที เซียเอ่ย

งั้นก็ดี แล้วเราจะใช้อะไรเป็นกับแกล้มละ? ยุนโฮเอ่ยถาม

ก็ขนมปังที่เราซื้อมาไง ถ้าไม่ชอบฉันจะทำสลัดให้ก็ได้ สนใจหรือเปล่าเถอะ ฮีโร่เสนอ

อืม น่าสนใจนะ จะเอายังงั้นก็ได้ พูดแล้วท้องก็ร้องเลยละ แมกซ์เอ่ยพลางลูบท้องเบาๆ

โอเค ตกลงตามนี้ เดี๋ยวฉันกับฮีโร่ไปจัดการเรื่องมื้อเย็นให้ละกัน

ส่วนพวกนายน่ะ อยู่เฉยๆ อย่าโหวกเหวกและอย่าเสียงดังด้วย เซียพูดเชิงข่มขู่

แมกซ์และมิกกี้นั่งซึม

ให้ฉันไปช่วยหรือเปล่า เซีย ยุนโฮเสนอตัว

ไม่เป็นไร นายน่ะนั่งคุยกับพวกนั้นไปเถอะ เซียเอ่ยก่อนจะเดินเข้าครัว

ไปพร้อมกับฮีโร่ สายตาของยุนโฮไล่หลังฮีโร่ไปอย่างไม่คลาด จนเพื่อนอีกสองตัวข้างๆ เริ่มหมั่นไส้

แหมๆๆๆๆ รักกันจริงๆ เลยน้า มิกกี้เปรย

หุบปากไปเลย ไอ้ปากเสีย ยุนโฮบ่น

นี่ๆ ผมว่าเรามาดูอันนี้ดีกว่ามั้ย แมกซ์เอ่ยพลางคว้ากล่องซีดีบนโต๊ะข้างๆ

โทรทัศน์มาเปิดออกและใส่แผ่นซีดีลงไปในเครื่องเล่นวีซีดี ก่อนจะค่อยๆ เปิดทีวี

มิกกี้และยุนโฮจ้องไปยังโทรทัศน์หลังจากที่ถูกเปิดแล้วอย่างตื่นเต้น

ปรากฏภาพของชายหนุ่มสองคนกำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงอยู่บนเตียง

มิกกี้กับยุนโฮเห็นแล้วต่างก็รวมใจเตะแมกซ์จนลงไปกองอยู่ข้างล่าง

แกไปเอามาจากไหนเนี่ย ไอ้แมกซ์ มิกกี้ถาม

ก็ผมลืมไว้ตอนงานฉลองเปิดตัวอัลบั้มที่แล้ว ไม่นึกว่าพี่เซีย

จะยังเก็บไว้ด้วย แมกซ์ตอบเสียงโอดโอย

แกเปิดหนังแบบนี้ทำไมวะ ทุเรศตาย มิกกี้โวย

ชอบนักเหรอไง ปิดเดี๋ยวนี้เลยนะ ยุนโฮเสริม

ถ้าเปิดบ่อยๆ เดี๋ยวยุนโฮก็เอาท่าจากในหนังไปใช้หรอก

มิกกี้โวยต่อ ยุนโฮเริ่มค้อนมิกกี้

เมื่อกี้ว่าไงนะ อยากตายเหรอไง ยุนโฮโวยพลางกระชากคอเสื้อมิกกี้

ดูสิๆ ร้อนตัวๆ สงสัยจะแทงใจดำ ใช่มั้ยพี่ยุนโฮ แมกซ์เสริม

ทั้งๆ ที่ยังนอนกองอยู่ข้างล่าง แต่อาจจะตายได้หลังจากโดนยุนโฮเหยียบท้องเอาไว้

หิวนักใช่มั้ย เอาเท้าฉันไปกินเลยไป๊ ยุนโฮบ่น

อ๊า.....ฮีโร่จ๋า...ยุนโฮจะข่มขืนฉ้านนนนนน มิกกี้โวย ฮีโร่โผล่หน้ามาจากประตูจ้องยุนโฮเขม็ง

โหวกเหวกกันอยู่ได้ จะกินหรือเปล่า ถ้าจะกินก็เงียบๆ ฮีโร่ขู่

ก่อนจะหายเข้าไปในครัว สามหนุ่มจึงได้แต่นั่งซึม แต่ไม่นานมิกกี้กับแมกซ์

ก็หันมาดูหนังเกย์กันต่อปาย.......ร่างของสองหนุ่มนั่งกระสับกระส่ายอยู่บนโซฟา

ในขณะที่สายตาจับจ้อง ณ จอโทรทัศน์เบื้องหน้า

ฉันว่าแกปิดเถอะว่ะ แมกซ์ ฉันดูแล้วยังสยดสยองไม่หาย มิกกี้เอ่ย

ขณะขดตัวอยู่บนโซฟา ในขณะที่แมกซ์นั่งใจจดใจจ่อ

เฮ้ย อย่าปอดแหกสิครับพี่ ดูๆ ไปเถอะน่า เผื่อเอาไว้ใช้มัดใจพี่เซียไง แมกซ์กระซิบ

พลางตบไหล่มิกกี้จนไหล่แทบจะหลุด มิกกี้หันมาค้อนแมกซ์ทันที

จะบ้าเหรอ เซียน่ะชอบยุนโฮอยู่ ไม่รู้เหรอไง มิกกี้กระซิบตอบ

ยังชอบอยู่อีกเหรอ เห็นว่าชอบพี่ยุนโฮตั้งแต่ก่อนที่พี่ยุนโฮกับพี่ฮีโร่

จะแอบชอบกันซะอีก แมกซ์เสริม

นินทาซุบซิบอะไรกันอยู่น่ะพวกนาย เสียงคุ้นหูดังขึ้น แมกซ์และมิกกี้สะดุ้งโหยง

ก่อนจะเงยหน้ามองเซียในชุดผ้ากันเปื้อนถือแก้วน้ำส้มมาเสิร์ฟให้

ปะ....เปล่าคร้าบบบบ มิกกี้เสียงสั่นเมื่อเห็นเซียจ้อง

แต่เซียไม่สนใจเดินไปหายุนโฮแล้วส่งแก้วน้ำส้มให้โดยมีอาการมือสั่นเล็กน้อย

ยุนโฮ อ้ะ น้ำส้ม รองท้องไปก่อนนะ เซียเอ่ยพลางยิ้มให้ ยุนโฮรับมาก่อน

จะจิบน้ำส้มไปจิบหนึ่งแล้วส่งยิ้มกลับให้เซีย เซียแอบอาการเขินเดินหนีมาซะก่อน

เห็นมะๆ เห็นชัดๆ เต็มตาเลย มิกกี้กระซิบต่อ

แล้วทำไมพี่ไม่สารภาพรักกับพี่เซียไปละ แมกซ์ถาม

ก็ฉันกลัวอกหักดิ สู้ฉันเก็บไว้คนเดียวดีกว่าอีก มิกกี้พึมพำ แมกซ์ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ก่อนจะหันไปสนใจกับจอโทรทัศน์เบื้องหน้าต่อ.....

.

.

.

เย้ จบพาร์ทแรกแล้ว ยาวดีมั้ยละเนี่ย 55+

.

อีกสักประมาณสองสามวัน จะเริ่มลงฟิคเอสเจเดธโน้ตตอนแรกแล้วนะงับ

.

ติดตามด้วยละ

วันนี้ได้ฤกษ์อัพบลอก ก็เลยเอาฟิคมาลงสักนิดนึง

เห็นชื่อฟิคแล้วอาจจะดูโหลๆ ไปบ้าง

แต่นี่เป็นฟิคเรื่องแรกที่แต่งเกี่ยวกับทงบังฯ

เรื่องแรกและเรื่องเดียวที่เพื่อนหลายๆ คนของแก้มบอกว่า

นิสัยของทงบังฯ ในฟิคนั้น ค่อนข้างจะตรงกับความจริงมากๆ

ก็เลยเอามาให้อ่านกัน

.

.

.

Chapter 1

ร่างสูงของชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาทั้ง 5 คน ยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางแสงไฟ

จัดฉากในสตูดิโอ แสงไฟส่องให้เห็นใบหน้าของ 5 หนุ่ม ดงบังชินกิ ชัดเจนขึ้น

ร่างสูงทั้ง 5 กำลังเต้นไปตามจังหวะเพลงอย่างคล่องแคล่วและพลิ้วไหว....

โอเค เยี่ยมมาก พอแค่นี้แหละ เสียงจากผู้จัดการส่วนตัวดังขึ้น

5 หนุ่มต่างเดินออกมาจากฉากด้วยท่าทางเหนื่อยล้า ยกเว้นแต่มิกกี้ ยุนโฮ

และแมกซ์ที่ยังคุยกันอย่างสนุกนาน พลัดกันเต้นอย่างคล่องแคล่ว

นี่พวกนายไม่เหนื่อยกันมั่งเหรอไง วันนี้ถ่ายMV เพลงนี้มาตั้ง

5 ชั่วโมงแล้วนะ ไปกินอะไรมาเนี่ยพวกนาย เซียบ่นขณะนั่งลงที่เก้าอี้นวม

ใกล้ๆ กับฮีโร่พลางดื่มน้ำอย่างกระหาย

อะไรกัน แค่นี้เหนื่อยแล้วเหรอไง ฉันน่าจะถามนายมากกว่า

ว่ากินข้าวเช้ามาหรือยัง ถึงไม่มีแรงแบบนี้ มิกกี้เถียงกลับ เซียโยนผ้าขนหนู

ที่กำลังเช็ดหน้าใส่มิกกี้

นายนี่กวนประสาทฉันตลอดเลยนะ จะเต้นอะไรก็ไปเต้นเลยไป

เซียเริ่มตัดความรำคาญ มิกกี้ยิ้มๆ ก่อนจะหันมาคุยอย่างสนุกสนานกับแมกซ์และยุนโฮ

เฮ้ อย่านั่งเงียบสิ ฮีโร่ ลุกมาคุยบ้างก็ได้ ยุนโฮเอ่ยหลังจากเห็นว่า

เสียงฮีโร่ขาดหายไปนาน แต่เมื่อมองมาทางฮีโร่แล้ว พบว่าเจ้าตัวนั่งหลังตาพริ้ม

ด้วยอาการเหนื่อยล้า เลยไม่อยากจะกวนต่อ

เอาล่ะ หนุ่มๆ เงียบกันหน่อยนะจ้ะ เสียงของคาเมะ ผู้จัดการสาว

ซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบดูแล 5 หนุ่มดงบังชินกิเดินเข้ามาเอ่ยทำลายความโหวกเหวกที่มีเมื่อครู่

วันนี้ทำดีมากๆ จ้ะ กลับไปพักผ่อนได้แล้วนะ คาเมะเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม

สามหนุ่มขี้เล่นเฮลั่น ทำเอาฮีโร่สะดุ้งตื่นทันที

เกิดอะไรขึ้นน่ะ ฮีโร่ถามเสียงงัวเงียๆ

ก็คาเมะบอกว่าพวกเรากลับบ้านได้แล้ว แมกซ์ ยุนโฮแล้วก็มิกกี้ก็เลย

โหวกเหวกเข้าไปใหญ่ เซียอาสาตอบ

วันนี้เราฉลองด้วยกันดีมั้ย ไปที่ร้านไหนดีล่ะ? มิกกี้เอ่ยชวนตามประสา

เจ้าพ่อปาร์ตี้ประจำดงบังชินกิ

จะบ้าเหรอไง ถ้าไปตามร้านแฟนคลับแห่กันมาพอดี ยุนโฮปราม

งั้นก็ไปเที่ยวทะเลเป็นไง ที่รีสอร์ทของพ่อผมไง แมกซ์แนะนำ

ทุกคนดูเหมือนจะเห็นด้วย ยกเว้นฮีโร่ไว้คนหนึ่ง

อืม....จะดีเหรอ ถ้าเราไปก็ต้องไปพร้อมคาเมะกับทีมงานนะ

เราอาจจะไปแบบส่วนตัวไม่ได้ก็ได้ ฮีโร่พึมพำ

ได้อยู่แล้ว ไม่ต้องห่วง ฉันขอคาเมะให้ก็ได้ ยุนโฮพูดอย่างมั่นใจ

แมกซ์ มิกกี้ เซียพยักหน้าหงึกหงัก

ใช่ๆ นายสนิทกับคาเมะนี่นา น่าจะพูดให้ได้นี่ มิกกี้พูดพลางตบไหล่ยุนโฮ

นัยน์ตาสีดำสนิทของฮีโร่เหลือบมองร่างสูงของยุนโฮที่กำลังคุยสนุกสนาน

อยู่กับแมกซ์และมิกกี้อย่างน้อยใจก่อนจะก้มหน้าไม่พูดไม่จาอะไร จนเซียสังเกตเห็น

เลยต้องสะกิดสามหนุ่มที่กำลังโหวกเหวกให้หยุดเงียบ

เป็นอะไรไปน่ะ ฮีโร่ ฉันพูดอะไรผิดเหรอ ยุนโฮเอ่ยพลางนั่งคุกเข่าลง

ตรงหน้าของฮีโร่เพื่อจะดูนัยน์ตาของบุคคลตรงหน้า

....... ไร้เสียงตอบรับเล็ดลอดออกมาริมฝีปากแดงระเรื่อของฮีโร่

นอกจากการเมินหน้าหนี

งอนฉันเหรอไง ฮีโร่....อย่างอนไปหน่อยเลยน่า ยุนโฮเริ่มหน้างอเมื่อเห็นฮีโร่ยังนิ่งเฉย

อย่างอนพี่ยุนโฮเลยน่า ฮีโร่ ถ้าพี่ยุนโฮนอกใจพี่ฮีโร่เมื่อไรนะ

ผมจะบีบคอพี่ยุนโฮให้ แมกซ์แหย่ ยุนโฮต้องหันมาค้อนก่อนจะหันมาอ้อนวอนฮีโร่

ซึ่งริมฝีปากของฮีโร่กำลังฉาบไปด้วยรอยยิ้มเล็กๆ

นายยิ้มแล้ว หายโกรธฉันแล้วใช่มั้ย? ยุนโฮอุทานเหมือนเด็กๆ

ทำให้ฮีโร่หน้าแดงก่ำพลางหยักหน้า

อืม.... เสียงหวานๆ ของฮีโร่ดังขึ้นเบาๆ ยุนโฮดึงตัวฮีโร่เข้าไปกอด

ทำให้เพื่อนอีกสามคนต้องหันหลังให้เพราะอดใจกับภาพบาดตาบาดใจไม่ไหว

พอแล้วๆ ฉันเขินนะ อีโร่เอ่ยเบาๆ พลางดันตัวยุนโฮออกอย่างเขินอาย

งั้นวันนี้ไปเดินห้างฯ กันนะ ถือเป็นการไถ่โทษไง ยุนโฮเอ่ยชวน ฮีโร่ยิ้มๆ ยุนโฮกระโดดตัวลอย

เฮ้ย กลัวคนอื่นไม่รู้เหรอไง ว่าจะไปเดินห้างกับแฟนน่ะ

รีบๆ ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าได้แล้ว พาฮีโร่ไปด้วย มิกกี้เอ่ยแซว ยุนโฮยิ้มรับคำแซว

โดยไม่เอาเรื่องก่อนจะพาร่างเล็กๆ ของฮีโร่หลบไปเปลี่ยนชุดที่ห้องแต่งตัวด้านหลัง

ฉันว่าเราก็น่าจะเปลี่ยนเสื้อผ้ากันได้แล้วนะ ฉันอยากกลับไป

นอนดูทีวีให้สบายใจเฉิบอยู่เหมือนกัน มิกกี้ออกความเห็น แมกซ์ยักไหล่

ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ก่อนจะเดินหลบไปที่ห้องแต่งตัว มิกกี้หันไปสบตาเซีย

เพื่อขอความเห็น แต่เซียกลับลุกขึ้นเดินชนไหล่มิกกี้แล้วหลบไปยังห้องแต่งตัว

ทิ้งมิกกี้ไว้ตรงนั้นเพียงลำพัง

ร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตกางเกงแสล็กสีดำ นั่งอยู่ในห้องแต่งตัวอย่างสมาร์ท

ยิ่งสวมแว่นดำยิ่งทำให้ดูเท่ พนักงานกองถ่ายที่เป็นผู้หญิงเดินไปมาก็อดที่จะ

เหลียวมองไม่ได้ ต่างจากมิกกี้ แมกซ์ และเซียที่เพิ่งเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเดินออกมา

เจอะกับชายร่างสูงที่คุ้นตา ก็อดที่จะแวะทักทายไม่ได้

เฮ้ย แต่งซะหล่อเชียว จะไปเดินห้างฯ หรือเดินแบบวะ มิกกี้แซว

ตามด้วยเสียงหัวเราะของแมกซ์ และอาการส่ายหัวอย่างระอาของเซีย

........ ไร้เสียงตอบรับจากเจ้าตัว มิกกี้และแมกซ์จ้องเข้าไปภายใต้

แว่นกันแดดสีดำนั้น ก่อนจะหันมองหน้ากันแล้วหัวเราะแบบไม่เกรงใจใคร

เซีย ดูสิ เจ้ายุนโฮมันงีบกลางวันแล้วว่ะ สงสัยจะรอแฟนนาน มิกกี้เอ่ยเรียก

เซียให้มาดูชายร่างสูงที่นั่งอยู่ เซียเหลือบมองก่อนจะขว้างขวดน้ำใส่มิกกี้อย่างไม่ไยดี

แต่มิกกี้หลบได้ ขวดน้ำจึงกระแทกกับหัวของยุนโฮที่นั่งหลับอยู่พอดี

เฮ้ย ใครวะ ยุนโฮลุกขึ้นมาอย่างหาเรื่อง

โทษทีนะ มันพลาดไปนิดนึงน่ะ ถ้าจะโทษไปโทษเจ้าสองตัวข้างๆ ละกัน

มันหัวเราะนายลั่นสตูฯ หมดแล้วละมั้ง เซียเอ่ยหน้าตาย ยุนโฮเหลือบไปมอง

แมกซ์และมิกกี้ที่ยืนหัวเราะคิกคักกันอยู่มุมห้อง ยุนโฮคว้าขวดน้ำขว้างใส่หัวมิกกี้

ดูเหมือนโชคจะช่วยหลังจากที่ขวดน้ำไปโดนหัวมิกกี้จังๆ แล้วยังเด้งไปโดนหน้าแมกซ์อีกด้วย

พวกนายสองคนนี่เหลือเกินเชียว อย่าเผลอมั่งละกัน ยุนโฮโวยอย่างโมโห

โวยวายอะไรกันเหรอ เสียงดังจังเลย เสียงหวานดังขึ้นจากเบื้องหลัง

ยุนโฮหันไปหาเจ้าของเสียง พบชายร่างเล็กผมสีดำสนิทในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาว

กางเกงแสล็กสีดำดูน่ารักน่าเอ็นดู

ฮีโร่ดูแฟนนายสิ เอาขวดน้ำขว้างใส่หัวฉันด้วย มิกกี้โวย

ก็นายเองไม่ใช่เหรอ ไปแหย่ยุนโฮตอนหลับก่อนน่ะ ยุนโฮไม่ผิดนะ

ฮีโร่ สองคนนั้นน่ะแหละ เซียแย้ง

ฉันไม่มีความเห็นเรื่องนี้นะ ฮีโร่พูดพลางทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

ฉันว่าเราไปกันดีกว่า อย่าไปสนสองคนนี้เลย ยุนโฮเอ่ยพลางจูงมือฮีโร่ออกไป

โดยมีสายตาที่อิจฉาของแมกซ์และมิกกี้ไล่หลังไป

ยุนโฮเดินนำหน้าฮีโร่ออกมาจากห้องแต่งตัว พนักงานกองถ่ายทั้งหญิงชาย

หันมามองยุนโฮเป็นตาเดียวกัน พลางแอบชื่นชมยุนโฮในใจว่าทำไมหล่อขนาดนี้

(เหอๆ เว่อร์ไป คนเขียนชอบยุนโฮก็เลยเข้าข้างกันไว้ก่อน) ร่างของหญิงสาวในชุด

กระโปรงชีฟองสีม่วงอ่อนหันมามองยุนโฮอย่างแปลกใจ

คาเมะซัง เดี๋ยวผมจะออกไปเดินห้างฯ กับฮีโร่นะ ยุนโฮเอ่ยเสียงเบา

เอ่อ....ระวังพวกแฟนคลับกับนักข่าวไว้ละกัน คาเมะเอ่ยอย่างหวังดี ยุนโฮรับคำก่อนจะเดินจากไป

.

.

.

2 be con นะจ้ะ

.

.

เนื้อเรื่องมันยาวอะ ตัดมาให้ได้แค่นี้ในตอนนึง

.

ขออภัยล่วงหน้านะคับผม

ถ้าเข้าบลอกนี้มาแล้วคุ้นๆ ตาก้อไม่ต้องสงสัยนะงับ

บลอกนี้เปนบลอกฝาแฝดของบลอก mogure

ซึ่งธีมบลอกจะเหมือนกันนะฮะ

แต่บลอกนี้นั้นจะเปนบลอกที่เอาไว้เก็บผลงานของแก้มซะมากกว่า

อย่างพวกฟิคชั่น ช็อทฟิค หรือแฟนอาร์ทก็จะเอามาลงไว้ที่นี่

แต่บลอกโมกุเระนั้นจะเปนบลอกหลั่นล้า

ไว้ระบาย บ่น ปล่อยแท็ก อะไรทำนองนั้นนะฮะ

ส่วนเรื่องฟิคเดอะ เดธ ไลน์ที่เคยลงไว้ในบลอกโมกุเระ

ก็จะนำมาลงในบลอกนี้แทน

และแก้มกะเมเนจก็ได้ตัดสินใจเปลี่ยนชื่อเรื่อง

และปรับเนื้อหาการบรรยายบางส่วนของเรื่อง

(ซึ่งตอนนี้แต่งไปสองตอนแล้ว ต้องมาเปลี่ยนอีก เศร้า)

.

.

แต่เนื้อหาที่เคยอ่านในอินโทรของเรื่องยังคงเดิมไว้แน่นอน

และจะนำมาลงใหม่ในบลอกนี้นะงับ อินโทรตอนหนึ่งจะนำมาลงไว้

ในเอนทรี่นี้นะงับ ส่วนอินโทรตอนสองจะนำมาลงอาทิตย์นะงับ

.

.

คยูฮยอน ทำไมวันนี้นายไม่เต็มที่เลยละ ผู้กำกับถาม

.

ก็ผมขาเจ็บนี่ครับ ขยับมากไม่ค่อยได้ คยูฮยอนอธิบาย

.

ทีฮีชอลเขาขาเจ็บ เขายังทำได้ดีกว่านายเลย แค่เต้นธรรมดาๆ นายทำไม่ได้หรอ คยูฮยอน....

.

ก็ผม..........

.

ฉากนี้มันหลายเทคแล้วนะ พยายามหน่อยสิ

.

ขอโทษครับ ผมแค่....

.

ขอโทษหรอ? ทุกคนเหนื่อยกันแทบตาย นายเห็นมั้ย?

.

ผมรู้ฮะ

.

รู้หรอ ถ้างั้นก็ช่วยทำให้มันดีกว่านี้หน่อยได้มั้ย

.

ครับ.....

.

ประโยคสนทนาเมื่อตอนกลางวันยังติดหูผมอยู่

คำต่อว่าด่าทอของผู้กำกับที่ทำให้ผมต้องอับอายคนทั้งกองถ่าย

เพียงแค่ผมขาเจ็บ....เลยทำงานได้ไม่เต็มที่...

.

ผมกำปากกาหมึกซึมในมือแน่น แล้วเขียนชื่อเขาลงไป

.

ปาร์ก มยองซู

.

ผมได้แต่ยิ้ม ถ้ากฎบ้าๆ ในสมุดเล่มนี้เป็นจริงละก็.....

น่าขำสิ้นดี!!!

.

ผมทำบ้าอะไรลงไปเนี่ย ผมไม่ได้โมโหเขาขนาดขั้นให้ถึงตายหรอกนะ

และถ้าเขาตาย ผมก็ต้องติดคุกน่ะสิ....

.

อ้ะ ไม่นะ เขาตายได้ยังไงกัน

เพราะผมเขียนชื่อเขาหรอ.....

.

ถ้าผมเขียนชื่อใครลงในสมุดนี่แล้วคนๆ นั้นตายจริงๆ

คนไหนที่กล้าดูถูกผม ผมจะฆ่ามันให้หมด พวกเนี้ยอยู่ไปก็รกโลก

.

ตอนนี้ทุกคนรู้จักผมในนามคิระ ผู้ที่ปราบอาชญากรชั่วๆ

นักการเมืองคอรัปชั่นให้หมดไป....

.

แต่จู่ๆ ก็มีคนมาประกาศตัวว่าเป็นคิระเบอร์ 2

แถมบอกว่าจะฆ่าผมถ้าผมฆ่าคนอื่น เชอะ น่าหมั่นไส้ซะจริง

.

ทำตัวเป็นคนดีไม่ฆ่าใคร... เดี๋ยวอีกหน่อยแกก็จะสนุกกับการฆ่าเหมือนชั้น

และถ้าชั้นเจอแกเมื่อไร... ชั้นจะเผาเดธโน้ตของแกทิ้งซะ 

.

.

ยังไงฝากฟิคเรื่องนี้ด้วยนะฮะ